Kinderkanker

  • Berichtcategorie:Kinderkanker

Je wenst het niemand toe. Een ziek kind. Maar wat als je kind op een dag wel ziek word? En het blijkt ook nog een levensbedreigdende ziekte te zijn.

Nou daar zitten we dan. Na een lang traject van ziekenhuizen aflopen en de stempel overbezorgd komt daar een nieuwe arts binnen. Deze arts is terug geroepen van de stakingsdag om ons slecht nieuws te komen brengen. Ze heeft niet eens tijd gehad om haar witte jas aan te doen.

Er is een massa gevonden in de buik van D. dat is waarom hij uit het niets niet meer kan plassen.

D. is op dit moment 3,5 jaar oud.

Het gesprek gaat totaal langs hem heen. Hij is blij dat hij eindelijk even in het te grote ziekenhuisbed tv mag kijken. Hij is net onder narcose geweest voor een MRI en zit geheel tevreden aan een ijsje.

Wij beseffen op dit cruciale moment nog niet wat er allemaal staat te gebeuren. Papa huilt en mama schiet in overlevingsstand. Uhmm, een massa is toch gewoon een tumor? En dat kan ook best goedaardig zijn toch? Helaas blijkt dat nu niet het geval te zijn. De arts kan onze vele vragen niet beantwoorden.

We mogen naar huis en worden doorverwezen naar het Prinses maxima centrum in Utrecht.

Die nacht slapen we niet. We nemen D. bij ons op de kamer en houden de hele nacht zijn handje vast. Hij heeft veel pijn aan zijn buik door de katheter. De familie brengen we op de hoogte en onze dochter van bijna 2 jaar slaapt als een roosje in haar bedje.

De volgende ochtend beginnen we aan ons PMC traject. We beginnen moe aan deze overvolle dag. Het programma van de dag bestaat uit gesprekken met de artsen, een MRI, een pet ct-scan en nog veel meer.

Eindelijk worden we serieus genomen. Er valt een last van mijn schouders totdat de deuren van de lift openen bij het PMC. We stappen de 2de verdieping op.

De confrontatie met de afdeling is zo enorm dat ik mijn best moet doen om uit de lift te stappen en mezelf overeind te houden. Ik zie zoveel kale kopjes, sondes en algeheel verdriet. Op deze dag ben ik nog niet in staat om te zien dat het PMC ons tweede thuis gaat worden. Een warm bad, waar liefde en haat de grens nog meer vervagen.

Dit is de plek waar niemand wilt zijn, er is dagelijks leven wat nooit echt dagelijks wordt. Er vinden gesprekken plaats die niemand wilt voeren, over situaties waar niemand deel van uit wilt maken. Er zijn uren die veel te lang duren en uren die weg tikken onbegrijpelijk snel. Hier is het noodlot gehuisvest en het geluk. Niemand wil deze deuren door, deze kamers in. Niemand wilt hier zijn. Dit is de plek waar gevloekt wordt en gebeden. Waar je stil ligt, waar je afwacht,waar je lacht, vergeet en afscheid neemt. Dit is de plek waar iedereen niet wilt zijn volkomen aanwezig is. Even machteloos is als vastberaden.

Documentaire: de weg naar PMC

Vandaag start D. zijn reis en neemt ons mee in zijn immense traject.

Volg de spotify playlist: Journey of Cancer. –> Lay by me – Ruben.